के म मेरो पति र परिवारलाई खुसी राख्न सक्छु ? अक्सर नव-दुलहीको मनमा उठ्ने प्रश्न हो यो । र, यो स्वभाविक पनि हो । जब बुहारी बनेर अर्को घरमा प्रवेश गरिन्छ, सबै कुरा नौला हुन्छन् । परिवारका सदस्य, त्यहाँको वस्तुस्थिती, परिवारको रहनसहन, बानी व्यवहार, चालचलन भिन्न हुनसक्छ । अर्थात आफु हुर्किएको पारिवारिक वातावरणसँग मेल नखान सक्छ । यस्तो अवस्थामा हरेक नव-दुलहीले आफुलाई फरक परिवेश, फरक रहनसहन, फरक व्यक्तिहरुमाझ समायोजन गर्नुपर्ने हुन्छ ।
परिवारको रहनसहन बुझेर आफुलाई त्यही अनुरुप प्रस्तुत गर्नुपर्ने हुन्छ । कतिपय बुहारी यस्ता पनि हुन्छन्, जसले परिवारले मान्दै आएको संस्कार अंगाल्न चाहँदैनन् । यसले परिवारमा कलह हुन्छ । तर, कति बुहारी यस्ता हुन्छन्, जसले परिवारलाई थप सुमधुर र बलियो बनाउने भूमिका निर्वाह गर्छन् ।

घर आफ्नै हो
नव दुलही बनेर जुन घरमा भित्रिएको हो, सुरुवाती दिनहरुमा त्यो घर बिरानो लाग्नसक्छ । त्यहाँको चालचलनमा अभ्यस्त हुन गाह्रो हुनसक्छ । यद्यपी, त्यो घरको साँचो त्यही बुहारीकै हातमा आउने हो र उनैले सम्हाल्ने हो । परिवारलाई कसरी स्वस्थ्य र खुसी राख्ने भन्ने कुरा उनैमा भर पर्छ । यहि मानसिकता बनाएर घर परिवारलाई सकेसम्म राम्रो बनाउने प्रयास गर्नुपर्छ ।
कसरी जित्ने परिवारको मन ?

१. सबैभन्दा पहिला सासु र ससुरालाई आफ्नै आमाबुवा सम्झनुपर्छ । आमाबुवालाई जस्तै व्यवहार गर्नुपर्छ । देवर, नन्दलाई भाइ-बहिनीको जस्तै प्रेम गर्ने, मार्गदर्शन दिने । अरु सबैप्रति प्रेमपूर्वक समान व्यवहार गर्नुपर्छ ।
२. परिवारका सदस्यले के मन पराउँछ, के मन पराउँदैनन् ? ध्यान राख्नुपर्छ । उनीहरुलाई गुनासो गर्ने मौका दिनुहुन्न ।
३. तपाईको पतिसँग घरको सबै जिम्मेवारी हुन्छ । यदि तपाईको लागि समय निकाल्न सकेनन् भने रिसाउने वा गलत सोच्ने नगरौ । आखिर पति ले आफ्नो सम्पूर्ण जीवन तपाईसँग विताउने हो । पति को समस्या, भावना, जिम्मेवारीलाई बुझ्नुहोस् ।
४. यदि तपाई पति सँग बाहिर घुम्न जानुभएको छ भने घरका सदस्यहरुका निम्ति केहि न केहि कोसेली ल्याइदिनुहोस्, यसले परिवारप्रति तपाईको समर्पण कति छ भन्ने कुरा देखाउँछ ।

५. एउटै छानोमुनी बसेपछि कहिले कहि ठाकठुक पर्छ, मनमुटाव हुन्छ । परिवारका सदस्यहरु आपसमा रिसाउन, झगडा गर्न सक्छन् । तर, यस्तो कुरा अर्कोलाई सुनाउने नगरौ । एउटाको कुरा अर्कोलाई सुनाउने प्रवृत्ति पनि राम्रो होइन । यसले तपाईप्रतिको विश्वास कमजोर हुन्छ ।
६. घरको चालचलन कस्तो छ, संस्कार के छ भन्ने कुरा जान्नैपर्छ । अतः परिवारको संस्कारलाई कुशलतापूर्वक सम्पन्न गर्न आफ्नो भूमिका के हुनसक्छ ? खोज्नुहोस् ।
७. यदि तपाई खाना बनाउन सिपालु हुनुहुन्छ भने, यहि माध्यामबाट परिवारको मन जित्न सक्नुहुन्छ । उनीहरुलाई मन पर्ने खाना तयार गर्नुहोस् । त्यस्तै घरको सरसफाई, सजावटमा पनि तपाईको कला देखाउनुहोस् ।

८. पहिरन सजिलो र छरितो लगाउनुपर्छ । यद्यपी बुहारी भएपछि पुरानो ढर्राको हुनुपर्छ भन्ने छैन । तपाई पनि आफुलाई फेसनेवल देखाउन सक्नुहुनेछ । यद्यपी त्यो भड्किलो र नसुहाउने हुनुहुँदैन । यस्तो पहिरन लगाउनुहोस्, जसले तपाईलाई शालिन, शुसिल देखियोस् ।
९. घरलाई सुखी र खुसी राख्ने प्रयास गर्नुहोस् । आफ्नो कर्तव्य पुरा गर्नुहोस् । सहि समयमा खाना पकाउने, ख्वाउने गर्नुहोस् ।
१०. सकारात्मक माहौल बनाउनुहोस् । सधै खुसी एवं प्रशन्न रहने प्रयास गर्नुहोस् । विनम्रतापूर्वक प्रस्तुत हुनुहोस् ।onlinekhabar

http://ift.tt/eA8V8J

काठमाडौं, साउन ५ । आइसीसी यु–१९ विश्वकप क्रिकेटका लागि एसियाली समूहको छनोट खेलमा नेपालले अफगानिस्तानसँग लज्जास्पद हार व्यहोरेको छ ।

बिहीबार सिंगापुरमा भएको खेलमा अफगानिस्तानले नेपाललाई १४१ रनले पराजित गर्‍यो ।

खेलमा अफगानिस्तानले दिएको १९१ रनको लक्ष्य पछ्याएको नेपाल २६ ओभरमा ४९ रनमै समेटियो ।

नेपालका पवन सराफले २६ रन जोड्नुबाहेक अरु कुनैपनि ब्याट्सम्यानले ६ रन कटाउन सकेनन् । नेपालका ४ जना ब्याट्सम्यान त शून्य रनमै पभेलियन फर्किएका थिए ।

नेपालको इनिङ ध्वस्त बनाउनेक्रममा अफगानिस्तानका नबिन उल हकले ह्याट्रिकसहित ४ विकेट लिए ।

नवौं ओभरमा नेपालका आशा गरिएका ब्याट्सम्यानहरु दीपेन्द्रसिंह ऐरी, प्रनित थापामगर र अनिल साहलाई लगातार तीन बलमा आउट गर्दै उल हकले अफगानी टोलीको जितको आधार तयार पारे ।

यसैगरी, अर्का बलर मजिब जद्रानले पनि ४ विकेट लिए ।

यसअघि, पहिले व्याटिङ गरेको अफगानिस्तानले खेलमा २ बल बाँकी छँदा अलआउट हुनुपूर्व १९० रन बनाएको थियो ।

अफगानिस्तानका लागि इब्राहिम जद्रानले ४३ रन तथा नाभेद ओबैदले ३३ रन जोडे ।

बलिङतर्फ नेपालका शहाब आलमले ३ तथा पवन सर्राफ र सन्दीप लामिछानेले २/२ विकेट लिए ।

यो जितसँगै अफगानिस्तान यु–१९ क्रिकेट विश्वकपनजिक पुगेको छ । लगातार तीन खेल जितेको अफगानिस्तानको ६ अंक भएको छ भने २ खेल जितेको नेपाल ४ अंकसहित दोस्रो स्थानमा छ ।

विश्वकपमा छनोट हुन नेपालले अब बाँकी रहेको तीन खेलमा सिंगापुर, मलेसिया र अफगानिस्तानलाई हराउनुपर्ने हुन्छ ।

http://ift.tt/eA8V8J

फिल्म ‘गुडबाई काठमाडौँ’मा अभिनयको अनुभव सँगालेकी माला लिम्बूको डेब्यू फिल्म भने ‘वन वे’ हो । त्यसयता उनले ‘रातो घर’ र ‘पर्व’ मा अभिनय गरेकी छिन् । केही म्युजिक भिडियो र ¥याम्प सोको अनुभव पनि बटुलेकी माला नेपाली नेटबल टिमको पहिलो कप्तान पनि हुन् । उनीसँग सामीप्यराज तिमल्सेनाले अन्तरंग कुराकानी गरेका छन्ः

तपाईंका फिल्म हलसम्म जान गाह्रो मान्दा रैछन् है ?त्यस्तो हैन होला । ‘रातो घर’ त हो म लिडमा खेलेको । ‘गुडबाई काठमाडौँ’मा त म गेस्ट रोलमा छु । ‘पर्व’को जम्मा एक हप्ता भयो सुटिङ भएको । एउटा दुइटा फिल्म ढिला रिलिज भयो भन्दैमा मालाको फिल्म रिलिज नै हुँदैनन् भन्नुभो भने मलाई कसले फिल्ममा लिन्छ ?
तर, डेब्यू गरेको समयको हिसाबले तपाईंका फिल्म कमै हुन् । दुई वर्षमा मान्छेले १० वटा फिल्म भ्याउँछन् ।
म टिपिकल हिरोइन लुकको छैन नि त । मंगोल अनुहार भएको हामी जस्तोलाई सुहाउने भूमिका कमै हुन्छन् स्क्रिप्टमा । तर, यसको मतलब अफर नै नआएको भन्ने हैन । केही फिल्ममा अफर आएका थिए तर मैले गरिनँ ।

किन ?

केहीमा पारिश्रमिकमा कुरा मिलेन । केहीमा समय मिलेन । फिल्ममा आबद्ध भएपछि त्यो चरित्रलाई भित्रबाटै आत्मसात् गर्न मलाई समय चाहिन्छ । यसका लागि म कम्तीमा पनि एक डेढ महिनाको समय लिन्छु । तर, जजसले फिल्म अफर गर्नुभयो, सबैले लास्ट आवरमा । त्यही भएर गरिनँ ।

हिरोइन बन्ने पहिलादेखिकै रहर हो ?हैन । म सिंगापुरमा जन्मिएर र त्यहीँ ए लेभलसम्म पढेकी केटी हुँ । सिंगापुरमा हुँदासम्म बरु मलाई खेलकुदमा रुचि थियो । फुटबल, भलिबल, नेटबल सबै खेल्थेँ । विकेन्डका तीन दिनमा बेलुकी ७ बजे हिन्दी फिल्म देखाइन्थ्यो । त्यो बेला रमाइलोका लागि हेरिन्थ्यो । तर, हिरोइन नै बन्छु भन्ने गरी चासो चाहिँ थिएन । बरु दिदीहरू हिरोइन बन्छु भन्थे ।

अनि ?

संयोगले नै भन्नुप¥यो, आमाबुबाको इच्छा उनीहरूको बच्चामा पनि सर्छ रे भन्ने सुनेकी थिएँ । मेरो ममी हिन्दी फिल्मको डाइहार्ड फ्यान हुनुहुन्थ्यो । सलमान उहाँको सबैभन्दा फेभरेट एक्टर । हामी तीन जना दिदी बहिनी र एउटा भाइ छौँ । हाम्रो नाम नै हिन्दी कलाकारको नामबाट राखिएको । मेरो आफ्नै नाम माला सिन्हाबाट राखिएको हो भने भाइको नाम सलमान लिम्बू हो । जेठी दिदीको नाम ममता हो, ममता कुलकर्णीको नामबाट राखिएको । माइली दिदीको नाम चाहिँ डिम्पल हो, जुन डिम्पल कपाडियाबाट राखिएको हो । हाम्रो घरभित्र त सिंगो बलिउड छ ।

‘गुडबाई काठमाडौँ’ मा कसरी जोडिन पुग्नुभयो ?

हाम्रो परिवार सन् २००५ मा सिंगापुरबाट धरान फक्र्यो । म एक वर्षपछि मात्र फर्कें, किनकि म ओ लेभलको अन्तिम वर्षमा थिएँ । सिंगापुरमा आफ्नै हिसाबले बाँचिरहेको मान्छे, मलाई धरान एकदमै साँघुरो लाग्यो । त्यसपछि म काठमाडौँ आएँ । धरानमा हुँदा नै मैले केही म्युजिक भिडियो खेलेकी थिएँ । गायक नरेन लिम्बूले पहिलो म्युजिक भिडियो अफर गरेका थिए । तर, फ्रिमा खेल्नुपर्छ भने । त्यही भएर गरिनँ । पछि सपन श्रेष्ठको म्युजिक भिडियो गरेँ । यही म्युजिक भिडियोमा हेरेर प्रेम सुब्बाले ‘गुडबाई काठमाडौँ’का लागि अडिसन दिन आऊ भन्नुभएको थियो । तर, पैसा पनि कम, रोल पनि किस गर्नुपर्ने खालको भनेपछि गर्दिनँ भने । म काठमाडौँ आएर एयरहोस्टेस पढिरहेकी थिएँ । त्यो कम्प्लिट गरेपछि डोमेस्टिक एयरलाइन्समा त चान्स पाएको थिएँ तर इन्टरनेसनलमा मात्र गर्छु भनेर गरिनँ । त्यसपछि मेनपावरमा काम गर्न थालेँ । एक वर्ष खोज्दा पनि नवीन सुब्बा दाइहरूले खोजेजस्तो केटी पाउनुभएको रहेनछ । फेरि बोलाउनुभयो । अडिसन दिन गएँ । ‘भाइ, दुई प्लेट मःमः र एउटा बियर ल्याऊ त’ भन्ने संवाद थियो । दुई प्लेट मःमःले हिरोइन बनायो ।

तपाईंलाई ‘आइटम गर्ल’का रूपमा ज्यादा चिनिन्छ नि ?

अँ, मैले पनि थाहा पाएँ । तर, मलाई सिंगापुर हुँदादेखि नै दुइटा रहर थियो । एउटा नेपालमा गएर आइटम गीत गर्ने र अर्को सलमान खानलाई भेट्ने । अस्ति एक जना निर्माता आइटम गरिदिनुप¥यो भनेर आउनुभएको थियो । मैले मानिनँ । तर, जम्मा दुइटा आइटम गरेको हो । कति चाँडै लेबल लगाइसकेछन् ।

अब आइटम कहिल्यै नगर्ने ?

सलमान खानसँग पायो भने गर्ने । अनि, अलि क्लासी टाइपको गीत र सेटअप भयो भने पनि गर्ने । नत्र नगर्ने ।

बजारमा अनुपविक्रम शाही र तपाईंको अफेयरको चर्चा छ । साँच्ची हो ?

मैंले त नरेन लिम्बूसँगको पनि हल्ला सुनेको थिएँ । तपाईंले सुन्नुभएको छैन ? सब वाहियात हल्ला हो । म सिंगल छु । उपयुक्त केटाको खोजीमा छु ।

तर, नेफ्टा अवार्डमा अनुप र माला नजिक हुँदा मलिना जोशी ‘जेलस’ भएको टाइपका हल्ला चलेका थिए ।
मलिना यो उद्योगमा मेरो सबैभन्दा नजिकको साथी हो । अब आफैँ भन्नुस्, हल्लामा कति सत्यता रैछ ?

भनेपछि ब्वाइफ्रेन्ड छैन ? सीधै विवाह गर्ने ?

विवाहको बारेमा त सोचेको छैन । तर, नानी कहिले पाउने होला भनेर चाहिँ सोचिबस्छु । बिस्तार–बिस्तार उमेर ढल्कन्छ ।
विवाह गरेपछि नानी त भइहाल्छ नि । यसमा सोच्नुपर्ने कुरा के छ र ?
हैन, आजभोलि नै विवाह गरिहाल्ने योजना हैन । त्यसका लागि मानसिक रूपमा तयार छैन । नानी चैँ मन पर्छ के ! त्यही भएर हो ।

कस्तो खालको केटा मन पर्छ ?

कन्फ्युजन छ हौ । मलाई त केटाहरू गधाजस्ता लाग्छन् । कस्तोलाई छान्ने छान्ने ? जस्तो गायिका बियोन्सेलाई हेर्नुस् न, कति कमिटेड छ ! तर, उसको प्रेमी जेजे अरू केटीलाई नहेरी बस्छ त ? यस्ता कुरा हुँदा चैँ विवाहसिवाहमा चाख लाग्दैन ।

पुरुषप्रति नेगेटिभ किन ?

नेगेटिभ नै त हैन…तर, माथि भन्याजस्तै हो के । केटाहरू कमिटेड नै हुन्नन् । कता कता मन डुलाइरा हुन्छन् । म त कोही मन प¥यो भने एकहोरो मन पराइरहन्छु । मलाई आमाबाले सानो उमेरदेखि नै इन्डिपेन्डेन्ट बन्नुपर्छ भनेर फ्रि छाडिदिनुभएको थियो । सिंगापुरमा १८ वर्ष नभई काम गर्न पाइन्न । तर, मैले १३ वर्षको उमेरमै छलेर काम गरेँ । यसले धेरै अनुभव दिएको छ ।

तपाईंलाई नेपाली नेटबल टिमको पहिलो कप्तान भनिन्छ । मोडलिङको मान्छे खेलमा कसरी पुगियो ?

एउटा, दुइटा मोडलिङ गरेपछि मलाई के लाग्यो भने मेरो लागि त यो पेशा सही रहेछ । किनकि, यसमा धेरै काम पनि गर्न नपर्ने, पैसा पनि राम्रो पाइने । म परेँ, अल्छी टाइपको केटी । त्यही भएर पनि मलाई मोडलिङमै फोकस गर्नुपर्छ जस्तो लागेको थियो । तर, सन् २०१२ ÷१३ तिर होला, मलाई दीपक दाइ, सरनेम बिर्सिएँ, ले फोन गर्नुभयो र ‘तपाईं नेटबल खेल्नुहुन्छ रे हो ?’ भनेर सोध्नुभयो । म सिंगापुरमा नेटबलको राम्रै खेलाडी थिएँ । हो भनेँ । उहाँले ‘त्यसो भए भेटौँ, नेपालमा पनि नेटबल टिम बनाउनुप¥यो’ भनेर आग्रह गर्नुभयो । मलाई पनि गरूँ न त भन्ने लाग्यो । मेरै नेतृत्वमा टिम बन्यो । हामीले आठौँ एसियन खेलमा भाग पनि लियौँ । तर, पाकिस्तानबाहेक सबैसँग हा¥यौँ । तपाईंहरूलाई थाहा छैन होला, अहिलेकी मिस नेपाल अश्मी श्रेष्ठ पनि नेटबल खेलाडी हो । हामीले सँगै एसियन गेम खेलेका थियौँ । अश्मीकै कारणले हो, म नेटबल खेल्न थालेको । किनकि, सँगै मोडलिङ गर्ने भएकाले अश्मीलाई म खेल्छु भन्ने थाहा थियो ।

तपाईं नेपालमा भएको आफ्नो करिअर र अवस्थादेखि सन्तुष्ट हुनुहुन्छ ?

सन्तुष्ट नै छु भन्नुप¥यो । मैले भनिसकेँ– हिरोइनका रूपमा मसँग प्रशस्त फिल्म नहोलान् तर भएकामा मेरो उपस्थिति सार्थक बनाउने मेरो प्रयत्न रहनेछ ।

तपाईं विदेश छाडेर यहीँ केही गर्न खोजिरहनुभएको छ । देशमा केकस्तो सम्भावना देख्नुभएको छ ?

मलाई पनि पहिला यहाँ बस्न गाह्रो भएकै थियो तर बिस्तारै आफूलाई एडजस्ट गर्दै गएँ । सबजना फ्युचर फ्युचर भन्छ । मलाई त आज बाँचे भइहाल्यो नि..पछिलाई भनेर के मरिहत्ते गरेको जस्तो लाग्छ । हो, यहाँ धेरै कुरा मिल्न बाँकी छ तर सजिलो पनि उति नै छ । मलाई त नेपालको शिक्षा प्रणाली चैँ पटक्कै मन परेन । क्रिएटिभिटीका लागि त ठाउँ नै छैन । जे पनि रटान । मलाई त पढाइ सक्न नै अति गाह्रो भो । प्लस टूमा नेपालीमा नै फेल भाको थिएँ । ट्युसन पढेर बल्ल बल्ल पास भाको ।

होली कत्तिको मन पर्छ ?

मन पर्छ । पोहोर साल करिश्मा दिदी (करिश्मा मानन्धर) कोमा होली खेल्न गएकी थिएँ । रमाइलो भो । धेरै जना चिनेकै थिइन । तर, होली खेल्न रङ नै दल्नुपर्छ जस्तो लाग्दैन । यो साल चैँ गोकर्ण रिसोर्टमा हुन्छु ।

source :- nepal24news

http://ift.tt/eA8V8J

Your Choice

रोचक जानकारी

यौन/स्वास्थ्य

TWITTER

Earth Quake Update